|
Çin;
5000 yıllık tarihi ile, 20 hanedanlığın
yönetimiyle, 34 eyaletten oluşan, 55 toplumsal
ırkı bünyesinde barındıran, 5 çeşit dini yaşan
halkı ile dünyanın en eski toprakları. Bu
topraklarda ortaya çıkmış bir savaşma sanatı, Wushu.
Wushu, gerçek topluluklarda filizlendi. Kabilelerin
yaşadığı dönemlerde, yaşam mücadelesi için yapılan
savaşlarda, tek vuruş, tek batırma, tek yumruk, tek
tekme; öğretim, pratik vb. ortaya çıkan prensip
kavramlar ile Wushu' nun filizlenmesi hızlandı. Wushu,
köle toplumlar zamanında tanınmaya başlandı.
Xia (mö.2100-1600) hanedanlığı döneminde kurulan, savaşlarda
geliştirilip kullanılan Wushu, iki ana unsurda toplandı;
1- askeri Wushu hareketleri, 2- Wushu hareketi okul
eğitimi.
Shang (mö.1600-1066) hanedanlığı döneminde görülmeye başlanan
Wushu eğitimindeki el şekilleri, Zhou (mö. 1066-221)
hanedanlığı döneminde savaş oyunu eğitimi, seriler
halinde pratik haline getirildi. Zhou döneminde görülen,
ilk Çin savaş sanatları kaynak eserlerinden olan Zhouyi
(değişimler) veya Yijing (değişimler) kitabında; Tao
felsefesinde, bir Yin (dişil) ve bir Yang (erkil)
prensibi, daha sonra Taiji (varlık) değişimi, Liangyi
(çift anlam) oluşumu, Sixiang (dört şekil), Bagua (sekiz
diyagram) vb. prensipler kullanıldı. Çin savaş
sanatlarının ana kaynağı olan Taiji yaşam öğretisi,
Chunqiu (mö.770-256) Savaşan Devletler döneminin
arkasından, lordlar tarafından savaş alanlarında teknik
olarak kullanıldı. Chunqiu döneminde, boğuşmaya
kalkışmak tekniği, tanrıdan gönderilen kahraman olarak
tanımlandı. Aynı zamanda bu dönemde, kılıç yapımı ve
kılıç metodu geliştirildi. Wushu, feodal topluluklar
döneminde gelişmeye başladı.
Qin (mö.221-206) ve Han (mö.206-ms.220) hanedanlığı
döneminde, Wushu' nun gelişimi için birlikler kuruldu ve
Jiaoli (boğuşma) ve Jijian (kılıç döğüşü) döğüşleri
oluşturuldu. Yanlexingwu (rahat oyun), Hongmenyan (kaz
girişi), Xiangzhuangwujian (malikane kılıç oyunu) gibi
oyun formları folklorik olarak uygulandı. Daowu (bıçak
oyunu), Liwu (kuvvet oyunu) gibi müzik eşliğinde yapılan
oyunlar, günümüz Wushu' sunun Taolu (form) bölümü
tekniğinin ilk şekli oldu.
Tang (618-907) hanedanlığı döneminde Wushu; gelişmeye,
ilerlemeye ve savaşçı askerler tarafından, askeri
eğitimlerde jianshu (kılıç sanatı) kullanılmaya
başlandı. Li-Bai ve Zhang-Xucao şiirlerinde ve
kitaplarında, Wushu çalışmalarını bir kültür olarak
tanımladılar.
Song (960-1279) ve Yuan (1279-1368) hanedanlıkları döneminde;
Yinglue ve Gongjian gibi organizasyonlar kurularak Wuyi
(Wushu - savaş sanatı), halk arasında çalışılmaya
başlandı. Tekli çalışma ve karşılıklı çalışma metodları
geliştirildi.
Ming (1368-1644) ve Qing (1644-1912) hanedanlıkları,
Wushu' nun gelişim dönemleri oldu. Changquan, Houquan,
Shaolinquan, Neijiaquan gibi 10 bölüm ve Taijiquan,
Baguazhang ve Xingyiquan gibi stiller oluşturuldu.
Günümüzde, Wushu' da yapılan değişiklikler ile beden eğitimi
organizasyonları, döğüş dernekleri ve savaşçı birlikleri
oluşturulmaya başlandı. 1909 yılında Shanghai' de Jingwu
Spor Birliği, 1910 yılında Tianjin' de Çin Savaşçı
Birliği, 1927 yılında Nanjing' de Çin Merkezi Devlet
Wushu Enstitüs' ü kuruldu. 1936 yılında, Çin Wushu
takımı, Olimpiyat oyunlarında gösteriler yaptı. Çin
devletinin kuruluşundan (1912-1949) sonra, Wushu
gelişmeye başladı. 1956 yılında Beijing' de Çin Wushu
Birliği kuruldu. Daha önce Wushu grupları olarak hareket
ediliyordu. 1958 yılında Changquan, Nanquan, Taijiquan
stillerinin standart formları oluşturuldu. 1985 yılında,
Xian' da yapılan toplantı neticesinde, komiteler
oluşturularak Beijing' de Uluslararası Wushu Federasyonu
kuruldu. 1987 yılında, 1. Asya Wushu Şampiyonası
yapıldı. 1990 yılında, 11. Asya oyunlarında, Wushu' nun
Jingsai yarışma kuralları uygulandı. 1999 yılında,
Uluslararası Wushu Federasyonu' nun, Uluslararası
Olimpiyat komitesine yapmış olduğu başvurusu kabul
edildi ve Wushu Sporu, Olimpiyat Oyunları' na katılmaya
hak kazandı. 2008 yılında, Olimpiyat Oyunları' nın Çin-Beijing'
de yapılması karar alındı. Wushu sporcuları, bundan
sonraki dönemlerde, Olimpiyat Oyunları' nda yarışmak
için hazırlanıyor. |